Merhaba,
Ben Betül Abla
1973’te basladim, is yasamima
Yillari devirdim sevgiyle, coskuyla
Sevinçlerim hüzünlerimi yendi
Sevdiklerim yüregimde iz birakarak
TAC sevgisini her an duyumsatarak
Uzaklara gitti….

Her mezunla yenilendim
Egitimin ve yasami yorumlamanin
Bitmeyen gücüne inandim.

Stickler binasinda
Minik bir iz birakmak
Tüm mezunlarla sonsuza dek
Ayni çatida var olmak
Düslerimi gerçege dönüstürdü…

BIR DÜSÜ SATIN ALMAK,
OLANAKSIZ DEMEYIN…..
ANILARIN DANSETTIGI
BU KUTSAL ÇATIDA
BIR AN ÖNCE, VAROLMAYI DENEYIN…